Звон ― не малітва

«Звон — не малітва» — моцная гістарычная драма класіка беларускай літаратуры Івана Чыгрынава. У цэнтры сюжэта — ганарлівая полацкая княгіня Рагнеда, якая стала ахвярай кіеўскага князя Уладзіміра і жыве ў выгнанні ў горадзе, названым у гонар яе сына, Ізяслава. Старая вера паганцаў сутыкаецца з новай — хрысціянскай, прынесенай з Кіева. Асабістыя драмы, палітычныя інтрыгі, змаганне за ўладу і выбар веры пераплятаюцца ў лёсах герояў. П’еса пра цану перамен, пра памяць і забыццё, пра тое, што вонкавы абрад («звон») яшчэ не азначае праўдзівай веры («малітвы»).